ไม่มีคนเม้น ก็คิดว่าไม่มีกระแสตอบรับ ก็เลยไม่ได้อัพต่อเนื่องกะว่าเขียนเล่นๆก็ถ้าใครชอบหรือมีข้อเสนอแนะ+ข้อแนะนำช่วยเม้นหน่อยนะจะได้รู้ว่ามีคนติดตามแยะป่าว
สำหรับตอนนี้ก็เป็นตอนต่อจากคราวที่สำหรับใครที่อ่านตอนแรกมาแล้วก็ไปอ่านต่อก็แล้วกัน(คิดว่าตอนต่อไปจะเป็นไงกันนะ...ลุ้นหน่อย)
พอเข้าไปในบ้านเราก็ได้ยินเสียงร้องมาจากชั้น 2 มันเป็นเสียงไอต้น กับเสียงผู้หญิงอีกคน (ผมว่าผมคุ้นๆเสียงเธอนะ) เราก็รีบวิ่งขึ้นไปชั้น 2 ทันที แล้วทันทีที่ประตูเปิดออก สิ่งที่ผมเห็นก็คือ ไอต้นกับ เมย์ .................... สิ่งที่ผมเห็นทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก ภาพที่ผมเห็นคือ ไอ้ต้นนอนอยู่บนพื้นในมือของมันยังถือสายรุ้งที่มีคำว่า "HappY BirtH DaY ไอ้นัท" เก้าอี้กับโต๊ะที่ล้มไม่เป็นท่า(คาดว่าไอ้ต้นคงตกเก้าอี้ตอนที่จะติดสายรุ้ง) เมย์ที่ในมือถือลูกโป่งกำลังตกใจเพราะไอ้ต้นมันดันล้มไปชนเค้กที่วางบนเก้าอี้อีกตัว (เพื่อนผมมันไม่หักหลังกันหรอกครับขนาดตายแทนกันได้มันไม่แย่งแฟนกันหรอก....อย่าคิดตามที่ผมหลอกให้คิดนะครับ) ไอ้ต้นมันก็ตกใจไม่แพ้พวกเรา แต่มันก็ยังมีแรงด่าพวกเราอีกว่า "ไอ้เชี่ยแม็ก มรึงเสือกพาไอ้นัทมาทำเชี่ยไรตอนนี้วะ กรูบอกให้มึกค่อยพามันมาตอนค่ำๆ กรูยังจัดไม่เรียบร้อยเลย เชี่ยเอ้ยแผนแตกหมด" ผมก็พึ่งรู้ตอนนั้นเองว่าที่แท้ที่ เมย์กัน ไอ้ต้น หายไปทันทีไม่ยอมไปฉลองกับพวกเราแล้วก็ไอ้แม็กไม่ยอมให้ผมไปตามไอ้ต้นที่บ้านเพราะแบบนี้เอง มันคิดจาเซอร์ไพร์สวันเกิดให้ผม (ตอนนั้นผมก็พึ่งนึกออกว่าเป็นวันเกิดผนนะเนี่ย...เวงกำแล้วกรูลืมวันเกิดตัวเอง) ในเมื่อความลับแตกแล้วมันก็ช่วยไม่ได้พวกเราทั้งหมด(รวมไอ้ต้นกับเมย์ก็9คนพอดี...เลขสวยชิบหาย) ก็ช่วยกันจัดห้อง(ทั้งๆที่ผมว่าไม่เห็นต้องจัดให้สวยเลยในเมื่อผมก็รู้แล้ว...เซอร์ไพร์สไปแล้วด้วย) แล้วเมย์ก็ไปทำเค้กใหม่เพราะไอ้ต้นจัดการทำและไปแล้วตอนที่ตกเก้าอี้แล้วไอ้แม็กตัวดีมันก็มีเครื่องดื่มพิเศษ มันแอบจิ๊กเหล้านอกของพ่อมันมา 3ขวด กับเบียอีกลัง(ที่มันแอบขนกันมาก่อนตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้)ไอ้ต้น ไอ้แม็ก ไอ้เป้ ไอ้อ้วน ไอ้คิว ไอ้ชัย ไอ้กัน ก็ตั้งวงก๊งกันจนลืมไปว่ามันฉลองวันเกิดให้ผมหรือว่าฉลองวันเกิดอยากจะเมาของพวกมันกันแน่ เหลือผมกับเมย์ นั่งกินน้ำโค้ก แล้วแย่งกับแกล้มขี้เมากัน 2 คน เมย์ให้ของขวัญวันเกิดเป็นนาฬิกาเรือนนึง (จำยี่ห้อไม่ได้แล้วครับ...เมย์บ้านรวย) กับแกล้มหมด พวกมันก็ไล่ผมกับเมย์ไปซื้อมาให้เพื่องบังเกิดเกล้าจริงๆ บ่นก็ต้องไปครับเพราะมันเมากันแล้วจาไปว่าอะไรมันได้ ผมกับเมย์ไปไม่ได้ไปซื้อไกลนักหรอก ก็แค่ 7/11 ปากซอย (เกือบเที่ยงคืนร้านที่ไหนมันจะเปิดรอนอกจาก7/11) พอกลับมาถึง ขี้เมาที่สั่งให้ไปซื้อกับแกล้มก็เมาหลับเรียบร้อย ผมกับเมย์ก็ต้องจัดการลากพวกมันไปนอนให้เรียบร้อย(ไม่ได้ลากไปไหนไกลครับแค่ลากให้ไม่แกะกะจนโดนเหยีบเท่านั้น) เหลือแต่ผมกับเมย์ ทำอะไรดีหล่ะ ก็เลยนั่งคุยกัน(เสียดายน้ำโค๊กอีกครึ่งขวดก็เลยคุยกันไปกินโค้กกันไป)ตื่นก็สายแล้ว(โชคดีวันเสาร์)จะเรียกตื่นดีมั้ยเรียกว่าสะดุ้งดีกว่าเพราะไอ้ต้นมันตั้งนาฬิกาปลุกไว้เกือบเที่ยง งงได้สักพักก็ตกใจอีกรอบเพราะ ทั้งผมทั้งเมย์ ไม่ใส่เสื้อผ้า ผมจำไม่ได้ว่าผมทำอะไรเมย์ เพราะที่ผมจำได้ก็คือเรานั่งคุยกันแล้วก็กินโค้กไม่ได้แตะเหล้าสักหยด พอผมมองไปรอบๆห้องก็ไม่เห็นไอ้พวกเพื่อนมัน เจอแต่ CD กับ กระดาษ แผ่นนึง ในกระดาษเขียนว่า
ถึงไอ้นัท
มรึงไม่ต้องสงสัยเชี่ยอะไรนะโว้ยกูแค่วางยามรึงกะน้องเมย์คนสวย กรูพึ่งรู้นะว่าน้องเมย์มึงสุดยอดขนาดนี้โชคดีชิบหายที่ได้มึงเป็นเพื่อน กรูเลยมอบความสุขเล็กๆน้อยๆให้น้องเมย์ในวันเกิดมรึงไง555+......
"ไอ้ต้น ไอ้เชี่ยเอ้ย กรู้จะฆ่ามรึง"ประโยคที่หลุดออกมาจาปาก นัท หลังอ่านจบ
.....................................................................
เกิดอะไรขึ้นแล้วชะตากรรมของเพื่อนๆจะเป็นยังไง ติดตามตอนต่อไปนะ
ถึง แม้ จา เม้น ... น้อย ปาย
แต่ ความ ...” คิด ถึง ”... มะ น้อย ตาม
นะ จ๊ะ ..... ^0^